In Memoriam Elly Ensing 5 mei 2019

 We werden eind vorig jaar overvallen door het slechte nieuws dat onze 3e klarinettiste, Elly Ensing, ernstig ziek was en niet meer beter ging worden.
We werden, net als zijzelf, overdonderd door de snelheid waarmee ze huis en haard moest verlaten, zodat ze op goede verzorging en stervensbegeleiding kon rekenen in de hospice. Daar waar ze ook dichter bij haar dierbare naasten kon zijn in de laatste fase van haar te korte leven.
In het contact wat we kort daarna nog hadden liet ze ons weten graag vrolijke kaarten en mailtjes van ons te willen ontvangen, vooral geen zwaarte en somberheid. Zo was ze: licht!
Op bewonderenswaardige en de voor haar zo typische wijze, keek ze haar lot in de ogen. Zo lang mogelijk regie houden over het laatste proces, daar waar de onmacht alom aanwezig was, was haar wens en een vertegenwoordiging van vaak moeilijke levenslessen omgezet in een kracht.
Daarna volgde voor ons het pijnlijke lange wachten….. en bijna symbolisch is ze op bevrijdingsdag, bevrijd van haar slopende ziekte en we hopen dat ze een mooi nieuw begin tegemoet gaat, iets waar ze in geloofde; “.. het begin is geen einde, maar het einde het begin van alles”.
Elly had een eigen, bijzondere, krachtige en energieke levenswijze en keek door een bril naar het leven die wellicht niet iedereen begreep. Maar iedereen kon wel aanvoelen dat ze goed van harte was. Ze vertelde wel eens dat ze het niet altijd makkelijk vond om aansluiting te vinden bij andere mensen binnen onze vereniging, maar ze heeft desondanks speciale banden op weten te bouwen met een aantal van ons.
Elly is over de periode van 1994 tot 2019, niet aaneengesloten, lid van Kon Harmonie St. Cecilia geweest. Muziek hoorde bij haar. Ze speelde in twee orkesten en was lid van een zangkoor en onderstreepte daarmee ons lijflied; “ muziek en zang, dat is ons leven”. In dit lied, onze traditie, zullen we ons haar dan ook blijvend herinneren.
Altijd met een lach, het positieve omarmend, genietend van de muziek die haar aansprak en niet te beroerd te helpen bij verenigingsactiviteiten, is zoals we haar gekend hebben.
Soms was ze er zomaar ineens een tijd niet, ze was dan op lange wandeltochten, maar ze kwam wel weer terug , dat wisten we inmiddels.
Elly zat in ons orkest op de achterste rij van de klarinetten, vaak onzichtbaar achter het gordijn van het podium. Op de vraag te kijken of we het gordijn wat weg konden halen zodat het publiek haar ook kon zien zei ze: ‘ nee hoor, het gaat niet om mij, het gaat om de muziek’.
Zo kenden we haar, als een bescheiden muzikante, die haar eigen weg zocht en vond
binnen onze vereniging, hartverwarmend en verlichtend voor diegene die haar konden waarderen.
We zijn dan ook dankbaar dat we met een afvaardiging vanuit het orkest een muzikale bijdrage hebben mogen leveren tijdens de uitvaart.

Vanuit Kon. Harmonie St Cecilia, i.s.m. Harmonie Muziek & Vriendschap uit Riel, wensen wij haar familie en andere dierbaren veel sterkte toe de komende tijd.

Geplaatst op:

‹ Terug